Het werkingsprincipe van het LCD-scherm:
TN-LCD LCD-displaypanelen met een dikte van minder dan 1 centimeter zijn meestal gemaakt van twee grote glassubstraten met kleurenfilters, uitlijningsfilms, enz. aan de binnenkant, en twee polariserende platen aan de buitenkant. Ze kunnen de maximale lichtstroom en kleurgeneratie bepalen. Een kleurenfilter is een filter dat bestaat uit drie kleuren: rood, groen en blauw, die systematisch op een groot glazen substraat worden gemaakt. Elke pixel is samengesteld uit eenheden (of subpixels) van drie kleuren. Als er een paneel is met een resolutie van 1280×1024, heeft het feitelijk 3840×1024 transistors en subpixels.
De linkerbovenhoek (grijze rechthoek) van elke subpixel is een ondoorzichtige dunnefilmtransistor, en een kleurenfilter kan de drie primaire kleuren van RGB produceren. Elke tussenlaag bevat groeven gevormd op elektroden en uitlijningsfilms, en de bovenste en onderste tussenlagen zijn gevuld met meerdere lagen vloeibare kristalmoleculen (met een vloeibare kristalruimte van minder dan 5 x 10-6 m). Binnen dezelfde laag zijn, hoewel de posities van de vloeibaar-kristalmoleculen onregelmatig zijn, de oriëntaties van hun lange as evenwijdig aan de polariserende plaat. Aan de andere kant worden tussen verschillende lagen de lange assen van vloeibare kristalmoleculen continu 90 graden gedraaid langs het evenwijdige vlak van de polariserende plaat.
Onder hen is de oriëntatie van de lange assen van de twee lagen vloeibare kristalmoleculen grenzend aan de polariserende plaat consistent met de polarisatierichting van de aangrenzende polariserende plaat. De vloeibaar-kristalmoleculen nabij de bovenste tussenlaag zijn gerangschikt in de richting van de bovenste groef, terwijl de vloeibaar-kristalmoleculen in de onderste tussenlaag zijn gerangschikt in de richting van de onderste groef. Ten slotte wordt het verpakt in een vloeibaar-kristalcel en verbonden met het driver-IC, het besturings-IC en de printplaat.
Onder normale omstandigheden, wanneer het licht van boven naar beneden schijnt, kan er slechts een enkele lichthoek doorheen dringen. Het wordt door de bovenste polariserende plaat in de groeven van de bovenste tussenlaag geleid en verlaat vervolgens de onderste polariserende plaat door de gedraaide opstelling van vloeibare kristalmoleculen, waardoor een volledig pad van lichtpenetratie wordt gevormd.
De tussenlaag van het LCD-scherm is bevestigd met twee polariserende platen, en de opstelling en transmissiehoek van deze twee polariserende platen zijn hetzelfde als de groefopstelling van de bovenste en onderste tussenlagen. Wanneer een bepaalde spanning op de vloeibaar-kristallaag wordt aangelegd, zal het vloeibaar-kristal, als gevolg van de invloed van externe spanning, zijn oorspronkelijke toestand veranderen, niet langer op de normale manier gerangschikt, en rechtop komen te staan. Daarom zal het licht dat door het vloeibare kristal gaat, worden geabsorbeerd door de tweede polariserende plaat en zal de gehele structuur ondoorzichtig lijken, wat resulteert in zwart op het beeldscherm. Wanneer er geen spanning op de vloeibaar-kristallaag wordt toegepast, bevindt het vloeibaar-kristal zich in de oorspronkelijke staat en draait het de richting van het invallende licht 90 graden, waardoor het invallende licht van de achtergrondverlichting door de hele structuur kan gaan, wat resulteert in wit op het beeldscherm. Om de gewenste kleur voor elke onafhankelijke pixel op het paneel te bereiken, moeten meerdere koude-kathodelampen worden gebruikt als achtergrondverlichtingsbron voor het display.