Dunne filmtransistor (TFT) verwijst naar een apparaat waarin elk vloeibare kristalpixel op een vloeibare kristalweergave wordt aangedreven door een geïntegreerde dunne-filmtransistor. Het is dus mogelijk om snelle, hoge helderheid en hoog contrastvertoning van scherminformatie te bereiken. TFT-LCD (dunne filmtransistor vloeibare kristalweergave) is een van de meest voorkomende soorten vloeibare kristalschermen.
De basisstructuur van OLED is samengesteld uit een dun en transparant indiumtin -oxide (ITO) met halfgeleider -eigenschappen, verbonden met de positieve elektrode van elektriciteit en een andere metalen kathode, die een sandwich -achtige structuur vormt. De gehele structurele laag omvat: Hole Transport Layer (HTL), Light-Emitting Layer (EL) en Electron Transport Layer (ETL). Wanneer het vermogen wordt geleverd aan een geschikte spanning, zullen de positieve elektrodegaten en kathodekosten combineren in de luminescerende laag, waardoor licht wordt geproduceerd. Afhankelijk van de formule worden rode, groene en blauwe RGB primaire kleuren geproduceerd, waardoor de basiskleuren worden gevormd. Het kenmerk van OLED is dat het op zichzelf licht uitzendt, in tegenstelling tot TFT LCD die achtergrondverlichting vereist, wat resulteert in een hoge zichtbaarheid en helderheid. Ten tweede heeft het lage spanningsvereisten en hoge vermogensefficiëntie, snelle respons, lichtgewicht, dunne dikte, eenvoudige structuur en lage kosten. Hoewel OLED met betere technologie LCD zal vervangen, zoals TFT in de toekomst, heeft organische lichtemitterende display-technologie nog steeds tekortkomingen zoals korte levensduur en problemen bij het vergroten van het scherm.